วงการมวยปล้ำออนไลน์มีรากเหง้าอันยาวนานมาเกือบ 10 ปีเข้าไปแล้ว และทุกๆยุคสมัยจะต้องมีบุคคลที่ถูกกล่าวขานถึงเสมอและเรียกได้ว่าพวกเขาเป็น "ตำนาน" ซึ่งไม่ใช่ว่าใครๆก็เป็นกันได้แต่ต้องมีคุณสมบัติที่เพียบพร้อมและได้รับการยอมรับจากนักมวยปล้ำและแฟนๆมวยปล้ำอย่างมาก วันนี้ CyberWrestlingMAG มาคุณมารู้จักกับอีกหนึ่งตำนานนักมวยปล้ำ ผู้โชกโชนสังเวียนและผ่านประสบการณ์มายาวนานมากกว่า 3 ปี เป็นทั้งนักมวยปล้ำฝีมือฉกาจและนักเขียนบทตัวเก่ง เขาคือ "Vergill"CM : สวัสดีครับคุณ VergillVergill : สวัสดีคร้าบบบ มิตรรักแฟนเพลงทุกท่าน ผม Vergill ครับผม!!
CM : ก่อนอื่นต้องถามว่าคุณเข้าสู่วงการตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ ? แล้วเข้าสู่วงการนี้ได้ยังไงVergill : น่าจะช่วงประมาณปี 2003 ปลายๆอ่ะครับ ยังเด็กน้อยอยู่เลย ตอนเข้าสู่วงการนี้เนี่ย ในช่วงสมัยนั้นรู้สึกจะเป็นพี่ปาล์ม Triple R ได้เขียนบทไว้ในบอร์ดน้าติง ซึ่งผมก็จำไม่ค่อยได้แล้วล่ะนะ ก่อนที่ผมจะห่างหายไปสอง – สามปี แต่ที่ผมได้คือความประทับใจในการเขียนของพี่เค้า พอกลับมาอีกที ก็เลยลองสืบๆดู จนพบ ก็เลยไปสมัครครับ โปรไฟล์ง๊องแง๊งมากอะ
CM : ช่วงที่ผ่านมาหลายปีคุณเคยใช้ชื่ออื่นในการปล้ำมั้ย ?Vergill : เฉพาะตัวละคร Vergill นี่ก็น่าจะเป็น Judas Priest ครับ แต่มันก็เหมือนคนละคนอยู่ดี ขอใช้คำตอบว่าไม่มีดีกว่าครับ
CM : เอกลักษณ์ของ Vergill คืออะไรครับ ?Vergill : “กวนทีน”ครับ โดยลักษณะของหมอนี่เนี่ย เป็นคนที่มีวาจาคมคาย มึนๆ ชอบพูดจาเสียดสีชาวบ้านแบบขำๆ แต่เป็นคนที่ “พูดจริง ทำได้จริง” การปล้ำของ Vergill ที่เป็นลักษณะเทคนิคผสมกับการเหินเวหาบ้าง สอดคล้องกับการพูดจริงทำจริง ผมหมายถึงว่า ถ้ามันไม่เก่งจริง เบสิกไม่แน่นจริง ก็คงไม่โม้ ซึ่งลอกมาจากคาแร็คเตอร์ของผมโดยตรงเกือบทั้งหมด ยกเว้นด่าไปทั่วครับ
CM : มีบางคนกล่าวว่าคุณคือ มูรินโญ่ แห่งโลกมวยปล้ำออนไลน์ คุณคิดว่าไง ?Vergill : มูรินโญ่เหรอ? มูรินโญ่ เปรียบได้ว่าเป็นคนที่เครียดและจริงจังกับสิ่งที่ตัวเองทำ เป็นคนที่มีเพื่อนน้อย (เหรอ)เพราะมั่นใจในตัวเองสูง อีโก้สูงมาก แต่ทำได้จริง เป็นที่รักของสมาชิกในทีมที่เขาไปจัดการคุม แท็คติคดี เล่ห์ชน สงครามประสาทเขาทำได้ดี ซึ่งผมคิดว่าก็น่าจะเป็นจริงอย่างที่เขาเรียกล่ะนะ แต่จริงๆ เปรียบผมกับ มูรินโญ่ เนี่ย ไม่ได้หรอก ผมก็คือผม โชเซ่ก็คือโชเซ่ แค่ลักษณะนิสัยค่อนข้างเหมือนกันแค่นั้นเอง
CM : มาว่ากันในบทบาทของทีมงานบ้าง คุณเริ่มเขียนบทตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ ? Vergill : ฝึกมาเรื่อยๆตั้งแต่ปี 2004 ครับ แต่ก็ไม่มีผลงานเป็นชิ้นเป็นอันนักหรอก มาเริ่มจริงจังก็ประมาณช่วงปี 2006 นี่แหละมั้งครับ ผมไม่ค่อยได้จำหรอก เพราะผมใส่ใจในผลงานมากกว่าจะจำวันที่ที่ผมทำมันลงไป แต่ถ้าเป็นครอบครัวล่ะก็จำครับ
CM : แล้วการมาทำงานกับ TOW นี่มีที่มายังไงครับ และประทับใจอะไรกับทีมงานที่นี่บ้าง ?Vergill : ก่อนอื่นต้องขอเท้าความไปถึงสมัยสมัครเข้ามาที่ TOW ได้พบว่า Mr.K ก็เขียนบทได้ดีเช่นเดียวกันกับ Triple R (พี่ปาล์ม), Heaven (พี่ผับ) ผมคิดว่าเขาดลบันดาล Character ที่ผมต้องการได้แน่ ผมจึงสมัครอีกค่ายหนึ่ง เพราะผมอยากได้ประสบการณ์เรื่องของความลำบากในการทำงานเสียก่อน ซึ่งก็เป็นไปตามเป้าหมาย แม้จะน้อยนิดเพราะผมต้องไปค่ายของ Mr.K ในภายหลัง ผมได้ประสบการณ์ จากตรงนี้ว่าการสร้างตัวละครตามคาแร็คเตอร์เนี่ยยาก จึงลองเขียน House Show ดูในบอร์ด ซึ่งผมไม่ได้ใส่ใจกับกระแสตอบรับสักเท่าไรนัก (ว่าตรงๆ แล้วดันทะลึ่งไปเตะตา Nemesis ในภายหลัง กอปรกับบุคลากรกำลังขาด คนไร้ฝีมือคนนี้ เลยถูกชักชวนมาทำอยู่ในช่วงเวลาหนึ่งครับ โดยส่วนตัว ผมยอมรับว่าผมไม่ชอบเขียนเท่าไรนะ ผมชอบติดตามมากกว่า แต่ถ้าให้ทำ ถ้ามีเวลาว่างก็ไม่ใช่ปัญหาครับ แต่ส่วนใหญ่ผมจะโกงเอาเวลาว่างทำให้ไม่ว่างมากกว่า
สิ่งที่ประทับใจก็คือ ความซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย จะเลทยังไงเขาก็ทำมาส่ง ความรับผิดชอบนี่สูงมาก เป็นกันเอง คุยกันได้ทุกเรื่องโดยเฉพาะกับ Nemesis น่าเสียดายที่ผมไม่ชอบสุงสิงกับคนอื่นสักเท่าไรนัก เลยทำให้คุยกันอยู่ไม่กี่คน โดยคนที่ผมนับถือที่สุดก็คือ Nemesis นี่แหละครับ
อ้อ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ช่วงนี้ฝั่ง TOW ก็ต้องช่วยๆกันหน่อยล่ะนะครับ ฝากถึงคนก่อนๆด้วยว่า ที่ทำผิดพลาดไปเรื่องส่งบทหรืออะไร ก็แก้ไขใหม่ซะ ผิดที่นี่ ดีกว่าผิดในชีวิตจริงนะ วางแผนชีวิต ตั้งสติในการใช้ชีวิตไว้เป็นดี อย่าให้พลาดล่ะ หนทางดำเนินชีวิตมันมีเยอะ แต่ลองไปสักทางรึยัง
CM : เวลาคัดโปรไฟล์คนเข้ามาสมัคร คุณดูจากปัจจัยอะไรบ้าง ? แล้วแบบไหนที่คุณเรียกว่าโปรไฟล์ที่ดีVergill : อืมม์ จะว่าไป ผมดูทุกจุดล่ะครับ ตั้งแต่ชื่อ ฉายา น้ำหนักส่วนสูง องค์ประกอบที่สำคัญที่สุดก็คือ นิสัย คาแร็คเตอร์ สไตล์การปล้ำ ไม้ตายน่ะไม่เท่าไรหรอก ผมดูแค่ความเหมาะสมกับความซ้ำ จะว่าเฮี้ยบก็ได้นะ แต่ลองหันไปดู Dark Ice แม้ชื่อจะเห่ยๆก็เถอะใน TMW แต่เขาก็ประสบความสำเร็จมาเรื่อยๆ มาทางเดียวกับผมเสียด้วย!! การเป็น Francesco Rivera ใน TOW ก็ทำได้ดี ดู Fred Hangman กันบ้าง หมอนี่ไต่ไปได้รวดเร็วทุกสมาคมเลยล่ะ
พูดถึงตรงนี้ อาจจะสงสัย? ว่ากล่าวถึงทำไม นั่นคือลักษณะของโปรไฟล์ที่ดี และการเอาใจใส่บทของคุณอย่างสม่ำเสมอ เข้าถึงคาแร็คเตอร์ของนักมวยปล้ำที่คุณสร้าง ถ้าคุณบรรจง หรือเข้ากับตัวตนของคุณจริงๆ มันก็จะง่าย ทำให้บทบาทพุ่งสูงได้เร็ว ไม่เชื่อไปดู Soap Jared ก็ได้ครับ ผมคงไม่พูดถึงหมอนี่มาก แชมป์โลกสองสมัยจากการเข้าวงการไม่ถึงสามปีด้วยซ้ำ บางคนนี่ยังไม่ได้เลยนะ
CM : คุณเป็นบุคลากรคุณภาพอีกคนของวงการในยุคปัจจุบัน เคยได้รับบทบาททั้งในการเป็นนักมวยปล้ำและทีมงาน แต่ถ้าถามว่าสองอย่างนี้อันไหนยากกว่ากัน ?Vergill : มันไม่ใช่คำถามที่ตอบยากเลย ง่ายมาก มันก็ต้องตอบว่า ยากเท่าๆกันตามแบบฉบับน่ะสิ!!
ไม่เลยครับ ผมจะบอกว่าทีมงานยากกว่ามาก การรับนักมวยปล้ำ คุณต้องคัดแล้วคัดอีก กว่าจะรับได้นักมวยปล้ำคุณภาพดีๆสักคน สมัครได้สักพัก หายเข้ากลีบเมฆ วางบทให้อย่างดี เป็นไงล่ะ . . . พัง . . .
กว่าจะวางสตอรี่ไลน์ กว่าจะสร้างให้คาแร็คเตอร์แต่ละคนออกมาอย่างที่เขาต้องการ การตัดสินใจให้แชมป์ ผลการปล้ำแต่ละครั้ง ต้องคิดถึงสภาพจิตใจคนให้ สมมุติได้ชิงแชมป์โลก 10 ครั้ง ไม่ได้เลย สมัยใหม่ ไม่มีใครอดทนรอหรอก ต้องมีอคติกับ Head คนนั้นแน่นอน เผลอๆตั้งแต่ครั้งที่สามด้วยซ้ำไป มันทำให้งานนี้ยากมากๆ ต้องเสียสละเวลาส่วนตัวมานั่งพิมพ์ให้ปวดนิ้วกันเล่นๆอีก
หลายคนอาจจะตอบว่า นักมวยปล้ำก็ยาก แต่สำหรับผมไม่อ่ะ มันคือตัวตนของผม และผมเต็มที่ เปรียบเสมือนว่าผมลงไปพูดที่นั่นเอง มันเลยไม่ได้ยากอะไร ใส่ใจ และเต็มที่กับมัน ต้องอดทนกับการรอคอย ผมว่าน่าจะมีให้ใส่ไปเลยนะ ว่าเป้าหมายในการเข้าร่วมสมาคมคืออะไร สังคม สนุก หรือแชมป์ ใครเฟคใส่มา เดี๋ยวก็หลุดเองล่ะ เชื่อว่าลึกๆ ต้องมีคนกระหายในชัยชนะ เพราะนั่นคือผม ผมคนนึงที่ยอมรับว่าไม่อยากแพ้ไม่ว่าจะสิ่งใดๆก็ตาม แต่นั่นทำให้ผมแข็งแกร่งขึ้น ไม่ใช่เด็กอมมือ อยากได้ต้องได้ อยากชนะต้องชนะ
CM : คุณโด่งดังมาตั้งแต่ช่วงปี 2006 จนถึงปัจจุบันก็ปี 2010 เข้าไปแล้ว ในช่วงนั้นทุกคนรู้กันดีว่าสมาคมที่เป็นที่นิยมและมีสมาชิกอยู่มากมายก็คือ TWA ซึ่งโด่งดังมากในสมัยนั้น อยากถามว่าจากมุมมองของคุณมวยปล้ำออนไลน์ในยุคนั้นกับยุคนปัจจุบันนี้ แตกต่างหรือเหมือนกันอย่างไร ?Vergill : ผมว่ามันแตกต่างกันอย่างมากเลยนะ TWA อยู่กันแบบพี่น้องเลยล่ะ ตบหัวเตะหลังกันสบายๆ แค่รู้จักเวลาสถานที่ก็เพอร์เฟ็คแล้วล่ะ สมัยก่อน แชมป์โลก 9 เดือน CFH แต่ไม่มีใครประท้วงสักแอะ (เคสนี้ผมว่าเหมาะสม) แต่ Bryan Saber ได้แชมป์โลกทั้งๆที่หายไปจากบอร์ดโคตรๆนาน ก็ยังไม่มีใครออกมาบ่น อาจจะมีบ้างตามวุฒิภาวะอย่าง Maximum ซึ่งมันก็น่าบ่นอยู่ แพ้คนไม่เข้าบอร์ด รวมถึงตัวผมและ The K ด้วย ไปแพ้ทีมที่ไม่เข้าบอร์ด โดนกระทืบซะไส้แตก แต่ไม่มีใครบ่นกัน เพราะเราอยู่กันแบบนี้ แชมป์เชิ้ม มันไม่สำคัญอะไรหรอก
ผมอยากเห็นเหมือนกันนะ ว่าถ้าเป็นสมัยนี้ เจอเหตุการณ์แบบนั้น จะพูดยังไง ซึ่งผมก็พอเห็นอยู่แล้วล่ะ จาก TOW ช่วงปีที่แล้ว ซึ่งก็เห็นถึงความไม่พอใจอยู่บ้าง แต่นั่นถือว่าดีสำหรับผม เพราะทำให้ผมกระหายมากขึ้น มันน่าท้าทายกว่าเจอในประสบการณ์เดิมๆนะ
ส่วนที่เหมือนกันก็คือ ทุกคนคิดว่าเป็นครอบครัวเดียวกัน และที่ไม่เปลี่ยนแปลงก็คือ ผมคือสุนัขจิ้งจอกที่ไม่ชอบสุงสิงกับใครเหมือนเดิม มีเฮฮาเพิ่มมากขึ้น แค่นั้น อ้อที่สำคัญ เกรียนก็ยังมีทุกยุคทุกสมัยด้วย
เปรียบเทียบง่ายๆคือ : สงบสุข > ทะเยอทะยานกลางๆ ในอนาคต ผมก็จะเฝ้าดูแน่นอน เพราะวัยของผมตอนนี้ไม่ได้มากมายอะไรเลย เด็กกว่าใครบางคนที่เรียกว่าพี่ด้วยซ้ำไป!!
CM : อะไรคือข้อดีของการนำเอาระบบ Overall มาใช้ครับ ? แล้วคิดว่าจำเป็นรึเปล่าที่ทุกสมาคมต้องมีระบบนี้Vergill : ข้อดีเหรอ? ผมว่ามันทำให้เกิดการเอาใจใส่ในบทบาทมากขึ้นนะ โดยทั่วไป ทุกคนจะต้องถูกจำกัด OV อยู่แล้ว และจะมีการเพิ่มหรือแจกจากกิจกรรม ซึ่งถ้าใช้ดีๆ มันก็จะทำให้บทบาทได้รับการอ่านอย่างละเอียด เช่น คนๆนี้จะชนะมั้ย ชนะอย่างไร แจก 1 OV ทำให้ติดตามมากขึ้น และที่สำคัญ ทำให้สมาคมครึกครื้นมากขึ้น มีคนเข้าบอร์ดมาตลอดเพื่อคอยเฝ้ากิจกรรม ส่วนข้อเสียก็คือ ถ้าคุณใช้มันไม่ถูกต้อง มันก็คือการทำให้คนมีนิสัยอยากได้อยากเอา จะได้เก่งจะได้เทพแค่นั้นเอง ดูจากเคสที่ TMW ก็จะเห็น ลาออก สมัครใหม่ ให้ OV เท่าเดิม แสดงออกถึง [b]สันดาน[/b] ได้เป็นอย่างดี
ส่วนมันจำเป็นมั้ย? สำหรับทุกสมาคม ผมว่าไม่ เพราะแต่ละสมาคม ย่อมสมควรต้องมีวิธีที่จะดึงดูดคนให้สนใจในบทบาทสมมุติของตัวเองอยู่แล้ว เพราะข้อเสียของ OV นั้นมีผล และส่วนใหญ่ผมก็ยังไม่ค่อยเห็นว่ามันจะมีส่วนสำคัญกับบทเท่าไรนัก เพราะถ้า OV มากสุด คือเก่งสุด แล้วมันจะแพ้มั้ยล่ะ ผมว่าเรื่องนี้ ใช้ประกอบกับบทลงโทษมากกว่า ที่สำคัญคือคาแร็คเตอร์กับการเอาใจใส่ที่ผมเน้นย้ำไปมากกว่า
CM : ในฐานะนักมวยปล้ำที่ผ่านสมรภูมิมาโชกโชนที่สุดคนหนึ่ง ถ้าให้เลือกแค่แมทช์เดียวที่ประทับใจคุณที่สุด จะเลือกแมทช์ไหน ?Vergill : โห เลือกยากมากมาย ผมว่าผมประทับใจทุกแม็ตช์นะ เพราะนั่นคือสิ่งที่คนอื่น เขาเสียสละทำให้ผมได้อ่าน ได้มีความสุขกับสิ่งที่เขาเสียสละมาให้ผม
แต่ถ้าให้เลือกจริงๆ . . . คงเป็นแม็ทช์ที่ได้แชมป์โลกสมัยที่ 5 จาก Orochi นั่นแหละครับ เพราะมันคือการจบลงในแบบ Submission ซึ่งผมพูดตรงๆเลยนะว่า
[b]มันเป็นครั้งแรก และครั้งเดียวด้วยซ้ำไป ที่ผมชนะในแบบ Submission!!!![/b] เพราะตลอดมาไม่เคยใช้โปรไฟล์ที่มีท่าล็อคเลย!!! จนท้ายปี 2009 นั่นแหละครับ มันคลาสสิกมากอ่ะ
CM : ดาวรุ่งที่น่าจับตามอง 5 อันดับแรกของคุณ ?Vergill : ที่ BWO เนี่ย ผมไม่รู้หรอกมีใครบ้างที่น่าจับตา แต่ดันจำชื่อได้อยู่คนนึง ขออ้างอิงแค่ที่ผมอยู่ละกันครับ
Francesco Rivera [Dark Ice] หมอนี่โปรไฟล์ดีครับ ที่ต้องปรับปรุงอย่างรุนแรงคือ การเข้าถึงตัวละครฝ่ายดี เขายังทำได้ไม่ดีเหมือนที่เขียนไว้ในโปรไฟล์ ลองพยายามนึกตัวเองเป็นพระเอก AV เอ้ย ไม่ใช่ เป็นพระเอกหนังรักโรแมนติคไว้ละกัน
Fred Hangman คนนี้ โปรไฟล์ดี เล่นบทเก่งครับ ที่ต้องปรับปรุงก็คือ การตอบโต้ มันกวนไม่สุด หยิ่งทะเยอทะยานไม่สุดอ่ะ ดึงจุดของตัวเองออกมาให้ได้
Purit คนนี้โปรไฟล์ปกติสำหรับผมนะ แต่เขาเข้าถึงตัวละครเขาแล้วล่ะ โม้แบบนี้แหละ รุ่งแน่ ข้อเสียคือ พวกขี้โม้เนี่ย ประสบความสำเร็จช้า คล้ายๆกรณี Dolph Ziggler แหละ
Alex Register [Jeff Harvey, Lewis Wilfred] คนนี้โปรไฟล์เขาธรรมดานะ แต่เขาเข้าถึงตัวละครเกือบเต็มที่แล้วในบทบาท Lewis Wilfred ผมคงไม่ต้องบอกนะ ว่าทำอย่างไรต่อ กับบทบาทคนดี คุณต้องเข้าถึงให้ได้ ตัวร้ายน่ะ มันเข้าง่าย แต่คนดีอ่ะ ยากมากๆ ทำให้ได้ละกัน
RVP [ Roger Prime] คนนี้ ต้องลองถามน้องชายดูนิดนึงนะ ว่าเข้าถึงบทบาทแบบน่ะ ยากยังไง คาแร็คเตอร์ Roger Prime ใน TMW ยังไม่เด่นพอ สำหรับการโต้ตอบบท ควรจะเย่อหยิ่งในฝีมือให้มากกว่านี้อีก ร้ายให้ได้มากกว่านี้ ส่วน RPV ก็ดีให้มันมากกว่านี้ ละทิ้งคราบร้ายๆไว้บ้าง กรณีถูกทำร้าย โมโหมาก ก็ต้องมีคราบฝ่ายธรรมะอยู่ ไม่ใช่บ้าเลือด ถ้าบ้าเลือดนี่กรณีกระทืบแฟน ฆ่าพ่อแล้วล่ะ
ส่วนที่เหลือผมว่าเฉยๆนะในสายตาผม Soap ก็ไม่ใช่ดาวรุ่งแล้ว เกินขั้นไปแล้ว ก็พยายามกันหน่อยแล้วกันที่เหลือน่ะ บางทีหลังจากคุณอ่านบทสัมภาษณ์ผมจบ คุณอาจจะเด่นกันทั้งสมาคมก็ได้นะ ย้ำอีกทีนะ ว่าในสายตาผม
CM : มาถึงคำถามสุดคลาสิคที่ยังไงก็ต้องถาม ถ้าคุณเลือกเจอกับนักมวยปล้ำในโลกออนไลน์ได้ 1 คน คุณจะเลือกใคร (แต่ข้อแม้คือเป็นคนที่คุณยังไม่เคยปะมือกันมาก่อน)Vergill : The Clothesline From Hell, Charles Falcon Henry ครับ ผมชอบพี่แกมาก มากที่สุด My Idol เลยแหละในการต่อบท เกรียนเทพ เข้าถึงบทบาท คาแร็คเตอร์ปล้ำกระจอกงอกง่อย แต่เด่นในด้านอื่น ไม่มีใครเขาทำกัน แต่ประสบความสำเร็จได้ เพราะอะไรล่ะ ก็ลองเอาคิดดู โดยเฉพาะการเข้าถึงได้แบบไม่อาจพูดถึงได้เป็นคำพูดหรือพิมพ์ ขอชื่นชมและเชิดชู ณ ที่นี้เลยจริงๆครับ
CM : คิดว่ามวยปล้ำออนไลน์ตอนนี้ กำลังอยู่ตรงไหนมากกว่ากันระหว่างบูม / ทรงตัว / ใกล้ดับVergill : ทรงตัวครับ เนื่องจากว่า บุคลากรที่เสียสละทำงานมีอยู่อย่างจำกัด แต่ก็มีความสามารถที่ยอดเยี่ยม มีดาวประดับวงการและดาวรุ่งปนอยู่ ไม่เด่นมากก็จริง แต่ก็ประคองและประสบความสำเร็จได้ดีอยู่ครับ
CM : จริงๆแล้วผมเชื่อว่าหลายๆคนยึดคุณเป็นไอดอลทั้งการต่อบทที่เฉียบคม คาแรคเตอร์ที่ดี รวมถึงความเอาใจใส่และความรับผิดชอบต่องาน ตัวคุณเองล่ะมีไอดอลรึเปล่า ?Vergill : Charles Falcon Henry ในด้านการต่อบทและเข้าถึงคาแร็คเตอร์ครับ ผมนับถือจริงๆบุคคลคนนี้
Nemesis, Triple R ในด้านของความตรงต่อเวลา
Triple R ในการบันดาลงานเขียนให้ผม รวมถึงการต่อบทและคาแร็คเตอร์ด้วย
เจ้าของบล็อกนี้ Godslipk ในเรื่องของความอดทน
CM : เราจะเห็นเสมอๆเลยว่าเด็กสมัยนี้ชอบต่อบทหยาบคาย หรือใช้การด่ามาเล่น Roleplay คุณคิดยังไงกับเรื่องนี้ ?Vergill : ถ้าคาแร็คเตอร์คุณเถื่อนแบบ Zantos สมัยก่อน มันก็ไม่ได้แปลกอะไร หรือดิบรุนแรงแบบ Kaizerlos ในเวลานี้ หรืออย่างผม Vergill ก็ไม่ค่อยแปลก แต่ของผมมันด่าแบบผู้ดีเท่านั้นเอง ซึ่งเจ็บกว่ารึเปล่าไม่รู้
แต่ประเภทแบบ หน่อมแน้ม แล้วมาด่ากันนี่ ผมว่าไม่ใช่ มันไม่ใช่การเข้าถึง มันเป็นการแสดงออกถึงความสิ้นคิดในการที่คุณจะต่อบทสู้กับเขา มันเหมือนการขอไปทีมากกว่า ขอยกตัวอย่างง่ายๆ
Ex. ผมชนะ Ryan มา
Ryan: ก็แค่ฟลุ้คล่ะว้า
Vergill: แพ้คนฟลุ๊ค เขาเรียกว่าอะไรอ่ะ อะไรอ่ะ อะไรอ่ะ กากอ่ะป้ะ อิอิอิอิอิ
กับ
Ex.2
Ryan: ก็แค่ฟลุ้คล่ะว้า
Vergill: มิงเก่งตายล่ะห่า อ่อนๆกระจอกๆ แพ้ชั้น
แบบไหนมันดูดีกว่ากันครับ คาแร็คเตอร์ผมคืออะไร เอกลักษณ์คืออะไรคงได้ทราบไปแล้ว การเสียดสีแบบขำๆ ไม่ใช่การด่าแบบหยาบคาย ผมชนะมา ไม่น่ามีอารมณ์โมโห มีแต่อารมณ์ยั่วยุให้เขาเสียสติ บ้าเข้าโรงพยาบาลไปเลยมากกว่า
มันขึ้นอยู่กับคาแร็คเตอร์ด้วย แล้วถ้าขึ้นหยาบคาย กุๆ มิงๆ ก็ควรขอโทษไว้ด้วยนะครับ รักษามารยาทกัน เพราะคนเรา ยิ่งสนิท ความเกรงใจกันก็ยิ่งไม่มี
CM : สิ่งที่ประทับใจใน TOW และในวงการมวยปล้ำออนไลน์ครับ ?Vergill : สำหรับใน TOW นี่ผมกล่าวในด้านทีมงานไปแล้ว ก็จะขอพูดเรื่องบทบาทว่า ให้บทบาทได้เหมาะสมดีครับ ปูบทได้ดี แต่คนให้ความร่วมมือน้อยไปหน่อย เลยจืดชืดสำหรับผมนะ
ส่วนทั้งวงการที่ชื่นชมก็คือ พวกคุณคือบุคคลเล็กๆ ของประเทศเรา แต่เป็นส่วนดีของประเทศในปัจจุบัน ที่มารักกัน มามีตติ้งพบปะกัน มาอยู่ในสังคมเดียวกันแบบแทบไม่มีปัญหาใดๆเลย คุณสอบผ่านแล้วล่ะครับ สำหรับผม
ก็ขอให้ทำตัวดีๆกับครอบครัวและประเทศชาติ ใครถ่วงช่างมัน เราทำดีไปเถอะ สักวันนึงต้องส่งผลแน่ๆ
อีกเรื่องคือ ความเสียสละของคนเขียนบทครับ คงไม่ต้องบรรยายให้มากความ เสียสละยังไงทุกคนคงทราบดี
CM : สุดท้ายแล้ว มีอะไรอยากฝากถึงวงการมวยปล้ำออนไลน์หรือเด็กรุ่นใหม่ที่เพิ่งเริ่มเส้นทางนี้บ้าง ?Vergill : ใส่ใจในบทบาท เข้าให้ถึงคาแร็คเตอร์ มีความอดทนต่อบทบาทที่ได้รับ ตรงต่อเวลาในการส่งบท ตั้งใจเขียนโปรไฟล์ให้ดีๆ มันอาจจะไม่ส่งผลในตอนนี้ แต่ชีวิตจริงตอนคุณกรอกใบสมัครงาน จะคิดแบบที่ผมคิด ผมไม่เคยกรอกหรอกนะใบสมัครน่ะ แต่เข้าใจมันได้ ว่ากดดันและทดสอบเชาว์ปัญญาแค่ไหน ใส่ใจกับทุกสิ่งรอบตัว จะทำให้คุณประสบความสำเร็จในทุกๆด้าน อาจไม่มากนัก แต่ครอบครัวคุณย่อมภูมิใจแน่ และต้องแบ่งเวลาให้ถูกต้องเหมาะสมด้วยครับ
CM : ขอบคุณสำหรับการสละเวลาครับ หวังว่า CyberMAG จะได้เจอกับคุณอีกในโอกาสต่อๆไปVergill : ยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ แล้วก็ต้องขอขอบคุณ CyberMAG เป็นอย่างสูงที่ทำให้ผมได้มีโอกาสเปิดใจในคราวนี้ ถ้าคราวหน้ามีอีก ผมไม่พลาดสักครั้งครับ มันอาจจะทำให้อะไรๆเปลี่ยนแปลงก็ได้
นับว่าเป็นการสัมภาษณ์ที่ยาวนานจริงๆครับ แต่ในความนานนี้เต็มไปด้วยแนวคิดและสาระสอดแทรกอยู่ทุกอนูของบทความจริงๆ นี่แหละครับคือสิ่งที่ไม่ใช่ทุกคนจะมีได้ Vergill สะสมประสบการณ์มาอย่างยาวนานและเขาสะท้อนมันออกมาผ่านทัศนของตนเอง ซึ่งแน่นอนว่ามันเป็นประโยชน์ต่อเราทุกคน มีหลายคำคมแอบซ่อนอยู่ในบทความนี้แต่มันก็แค่ตัวหนังสือหากคุณไม่ทำความเข้าใจและนำมันไปใช้อย่างถูกวิธี คราวหน้าเราจะไปสัมภาษณ์ใครต้องรอติดตามโหวตกันใน CyberMAG ครับ สำหรับ Intro the star ครั้งที่สองนี้คงประทับใจผมไปอีกแสนนานเลย...ขอบคุณ Vergill
